



حجتالاسلام علی اصغر قربانی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تابان تربت؛ اظهار داشت: روحانیون و طلاب در دو عرصه در زمان دفاع مقدس نقش برجسته و ممتازی داشتند، یک عرصه پشت جبهه بود که روحانیت در ساحتهای مختلف از جبهه پشتیبانی کرد و دیگری نیز عرصه خود جبهه بود که روحانیت در آنجا نقش بیبدیل و ممتازی را ایفا کردند.
وی تصریح کرد: اما نیروسازی پشت جبهه یکی از عرصههایی است که روحانیت نقشآفرینی کرد، محل این نیروسازی عمدهاش مساجد، نماز جمعهها، هیئتها و محافل و مجالسی از این قبیل بود که روحانیت حضور داشت.
قربانی یادآورشد: روحانیون بسیجی در مساجد آخرین اخبار جبهه را به اطلاع مردم میرساندند، آخرین سخنان، نظرات و منویات امام را برای مردم تشریح و تبیین و جبهه را تحلیل و وضعیت دشمن را تجزیه و تحلیل میکردند.
نماینده طلاب تربتحیدریه در حوزه علمیه قم گفت: روحانیون همچنین وضعیت خطیر جبهه و اینکه به نقطه حساسی رسیده یا عملیاتی در پیش هست را به اطلاع مردم و جوانها میرساندند و از زبان روحانیت آگاهی پیدا میکردند.
وی اضافه کرد: بر همین اساس با توجه به آن غیرت دینی و مذهبی که در وجودشان بود خود به خود بسیج میشدند.
قربانی بیان کرد: عرصه و ساحت دیگری که روحانیت داشت، حمایتهای لجستیکی از جبهه بود، پشتیبانی از نیازمندیهای رزمندگان اسلام را اطلاع میدادند، اینها سراغ مردم میرفتند و آنچه که رزمندگان اسلام نیاز داشتند را سفارش میکردند.
استاد حوزه علمیه قم ابراز داشت: نقش مهم دیگر روحانیت تامین مالی بود و بر همین اساس کمکهای مردمی را جذب میکردند، من خودم یادم هست در مدرسه فیضیه هنگام شهریه یک آقایی بود به نام سجادی، مینشست و این پولهایی را که طلبهها میدادندجمع آوری میکردند.
قربانی افزود: یکی دیگر از کارهایی که روحانیت و طلاب داشتند تشییع پیکرهای مطهر شهدا بود و این یکی دیگر از اون ساحت هایی که بسیار نیروساز بود و روحانیت در اینجا نقش شهدا، مقام و جایگاه شهدا را برای مردم تبیین میکردند و این باعث بسیج مردم در جبههها میشد.
وی اظهار کرد: وظیفه اصلی و ذاتی روحانیت تبلیغ است و در همین لباس در محلهای تجمع رزمندگان اسلام با دعای کمیل، دعای ندبه، زیارت عاشورا و تبیین معارف، تفسیر قرآن و نهج البلاغه، سخنرانی و بیان احادیث نیروها را حفظ و آماده نگه میداشتند، به آنها انگیزه و به شبهاتشان پاسخ میدادند.
قربانی تاکید کرد: در کنار همه این موارد یک نقش بسیار اساسی که روحانیت داشت، روحیه بخشی به رزمندگان بود، وقتی که رزمندگان یک عمامه به سری را در کنار خودشان میدیدند خودشان ابراز میکردند، چنان روحیهای میگیرند که از یک گردان تانک میگیرند.
انتهای پیام/
!!تــوجـه
- لطفا نظرات خود را فقط در مورد همین مطلب بنویسید
- لطفا نظرات خود را به فارسی تایپ نمایید
- لطفا سعی کنید نظرتان مختصر و مفید باشد
- به نظرات دیگر کاربران احترام بگذارید